Fusing (z ang. fuse – stapiać) – technologia obróbki cieplnej szkła. Polega na łączeniu pod wpływem odpowiedniej temperatury elementów szklanych o różnych kształtach, kolorach, gatunkach – w całość przyjmującą odpowiednie formy przestrzenne. Stapianie szkła dokonuje się w zakresie temperatur od 680oC do 830oC, w specjalnych piecach ze sterowaniem za pomocą mikroprocesora, z automatyczna kontrolą całego procesu wraz z chłodzeniem. Prawidłowe schłodzenie przestrzennych form szklanych jest trudne a jednocześnie bardzo ważne, gdyż pozostałe w wyrobie naprężenia mogą doprowadzić do popękania szkła – nawet po pewnym okresie czasu.

W piecach tych można stapiać, giąć, formować i dekorować szkło w sposób precyzyjny, powtarzalny, a co za tym idzie – możliwa jest standaryzacja wyrobów szklanych, która jest podstawą rozwoju masowej produkcji elementów i gotowych wyrobów ze szkła ozdobnego. 

Do fusingu stosuje się odpowiednie materiały:  

•  różne gatunki kolorowego szkła 
•  posypki, granulaty i pręciki szklane 
•  farby szklarskie i kalkomanie 
•  minerały, szkliwa, metale (złoto, platyna), tlenki metali 
•  formy, płyty, matryce gipsowe, ceramiczne i ze stali nierdzewnej 
•  specjalne papiery i filce kaolinowe, środek oddzielający Szelf Primer

Technologia fusingu stwarza twórcom nieograniczone możliwości ekspresji artystycznej, dzięki ogromnej gamie kolorystycznej stosowanych barwników, rodzajów i form szkła stapianego warstwowo – daje to możliwość tworzenia reliefowych płaskorzeźb, a także zatapianie w szkle innych materiałów, stanowiących urozmaicenie kompozycji. Już sam fakt różnicowania powierzchni poprzez nakładanie wielu dowolnie przyciętych kawałków szkła, a także odcisków reliefowych faktur, pozwala osiągnąć piękne efekty przy zastosowaniu szkła bezbarwnego.

Dodanie barwników umożliwia uzyskanie dowolnych kompozycji kolorystycznych i jest podstawą tworzenia wybitnych, niepowtarzalnych dzieł o głębokim wyrazie artystycznym, mogących stanowić niezwykle dekoracyjny element wnętrza.